Categorie: Triathlon

Wedstrijdverslag 1/2 Triathlon Didam 07-07-2018

Verslag door Jaap Morgenstern

TRIATHLON VAN DIDAM 7-7-2018

Op 7 juli was de halve triathlon van Didam op een zomerse dag! We stonden met 5 puzzelstukjes aan de start: Margreet, Martijn, Bernard, Gilbert en ik .

Het parc fermee en een deel van het loopparcours was ruim opgezet, op een kunstgras van de voetbalclub. Het zwemmen vond plaats in een meertje aan de overkant van de weg. Erg gemoedelijk en goed georganiseerd allemaal.

We zwommen 1,5 rondje en het was een massastart. Het water was onder de 24graden dus een wetsuit was toegestaan. Scheelt een hoop energie!  Ik had snel goede voeten gevonden en zwom best relaxed, maar in het tweede rondje kreeg ik opeens kramp in mijn linker kuit. Vreemd want ik had sinds het schoolvoetbal toernooi op de basisschool geen kramp meer gehad☹. Te snel gezwommen? Te weinig gedronken? Slaaptekort? Psychisch?? Ik keek het even aan met wat spastisch stretchen in het water. Doordat ik veel op mn kuit lette, zwom ik nog in een bos takken onder water. Gelukkig trok het grotendeels weg en kon ik met mijn manke been naar de wisselzone rennen. Op de fiets trok het verder weg.

Het parcours was volledig vlak en bestond uit 4 rondjes van 20km. Heel overzichtelijk. Het verliep goed, maar ik kon het tempo niet goed vast houden. Toch een mi nette 35km/u kunnen rijden en daarna naar het warme loopparcours.

Dit voelde niet lekker☹: last van mijn maag en tegen kramp aan in de linker kuit. Ik paste het tempo aan en kon dit redelijk vol houden, hoewel het niet erg soepel voelde. Lastig om een goede balans te vinden tussen goed drinken en de maagpijn niet laten toenemen! Het waren 8 rondjes van 2,5km en ik finishte met een gemiddelde van 5:35/km. Daarna stond de EHBO klaar met de tuinslang voor een nabehandeling. Erg lekker!

Geen topdag qua beleving en mijn lichaam had er blijkbaar niet heel veel zin in, maar heel blij met de tijd van 4:43 en een goede reden om volgend jaar terug te komen en ik heb toch af en toe ook kunnen genieten 😊.

Wedstrijdverslag IRONMAN 70.3 Luxemburg 17-06-2018

Wedstrijdverslag door Vincent de Vries

Iron man 70.3 Luxemburg

En dan is het eindelijk zo ver!!!

Vrijdag 15 juni, alles is 3 dubbel gecheckt en ingepakt, de fiets is nog een keer extra nagekeken en schoongemaakt. Damy (onze zoon) komt om 15:15 gelijk uit school naar huis, we eten met zijn drieën een warme pastamaaltijd , dan stappen we in en rijden we naar de Heemgaard om Cailey (onze dochter) op te halen en door te rijden naar Luxemburg. Voor Cailey hadden we pasta meegenomen zodat ze onderweg iets kon eten.

Het hotel was echt geweldig, De fiets mocht gelukkig mee op de kamer…en ook muggen waren gek op onze kamer. Helaas hadden we daardoor wel de eerste nacht veel last van het gezoem en geprik.
Zaterdagochtend had ik nog een halfuurtje fietsen op het programma staan. Ons hotel was bovenaan de 1eklim, vandaar een mooie gelegenheid om deze alvast eens te gaan verkennen.
Terug bij het hotel de rest wakker gemaakt en na het ontbijt zijn we naar Remich ( de plaats waar het allemaal gebeurt) vertrokken.  Ophalen startnummer ging voorspoedig, daarna de rugzak met de tassen voor de wisselzones gehaald en rond 1300 waren we bij de briefing. Daar kwamen we ook Patricia, Bart, Reina en Marc tegen. De puzzel(stukjes) voor Luxemburg was compleet. Van Aquapoldro Triathlon deze wij alle drie mee met deze Iron man. Voor ons was het alle drie ook de eerste halve triathon!  Alles wat nog niet duidelijk was werd in de briefing wel duidelijk en direct na de briefing mocht ik mijn fiets wegbrengen naar de wisselzone. Helaas voor de fiets was het maar 1 nachtje hotel en de andere nacht buiten…maar wel samen met heel veel  andere mooie fietsen.
’s Avonds hebben we lekker gegeten bij het Iron Man Buffet wat ze voor alle deelnemers hebben, en voor 20,- pp kon de familie ook mee-eten (Damy at gratis vanwege zijn leeftijd).
Terug in het hotel de airco aangezet, ramen dicht gedaan en alle overgebleven muggen uitgeschakeld.
Nu konden we rustig slapen J

Zondag 6 uur ging de wekker. Snel een bakje koffie en ontbijten en rond 0645 in de auto. We hadden gehoord dat  vanaf 0700 uur de boulevard zou worden afgesloten, dus als we iets eerder zijn dan kunnen we mooi dichtbij de start parkeren. Dit ging dan ook precies goed.
Rond kwart voor negen richting de start gelopen waar Patricia en Reina net uit het zwembad kwamen ( daar kon je inzwemmen). Zelf ben ik ook nog even gaan inzwemmen en daarna hebben we ons naar het startvak bewogen.
Je moest zelf in het vak gaan staan met jouw verwachte eindtijd, wij kozen voor het vak 40-45.

De Start!
De start was een rolling start. Elke 5 seconden gingen er 5 atleten het water in. Patricia, Reina en ik gingen nagenoeg gelijk het water in. Maar in het water ben je elkaar gelijk kwijt. Allemaal blauwe ( mannen) en rode (vrouwen) badmutsen. Ik had gelijk al in de gaten dat ik iets te ver naar achteren was gestart. Met gemak haalde ik de een na de andere in. Na het keerpunt, we zwommen eerst +/-650 m tegen de stroom in, was het wat rustiger en kan ik lekker met de stroom mee zwemmen. Na het volgende keerpunt mocht ik nog 300 m tegen de stroom in …..ik was het toen eigenlijk wel zat…die laatste 300 m waren niet echt zwaar, maar min bril was beslagen en onderwater kon je de andere zwemmers niet zien dus het was heel veel vooruit kijken tijdens het zwemmen.
Terug op de kant klik op mijn Garmin en zie ik dat ik er 37 minuut nog iets over heb gedaan, van tevoren had ik bedacht dat 37 minuten wel haalbaar was, maar geen doel. Toch is dit gelukt.

De wissel ging lekker, ik was alleen wel iets te laat met op mijn horloge/garmin te drukken.
Het eerste stuk ging zo hard dat ik echt aan mezelf begon te twijfelen, het parcours was vlak en we hadden wind mee, maar toch haalde ik de ene na de andere dure, carbon,tijdrit,  dichte wielenfiets in. De eerste 20 km gingen met 36+ gemiddeld. Na het keerpunt ging het nog steeds 16 km lang boven de 32 gemiddeld. Op dit deel kwamen Patricia en Reina, die toch een beetje in een groepje zaten mij weer voorbij en bleef ik toen ook in die groep meerijden. Stayeren mocht niet, maar met zoveel deelnemers was het bijna onmogelijk om op dit deel  NIET bij iemand in het wiel te fietsen. Ik was alleen bang dat “wij” erg op zouden vallen in onze lichtblauwe pakjes. Maar gelukkig, geen motoren naast ons met commentaar. Bij de klim ben nik in eigen tempo omhoog gekropen en heb ik Patricia en Reina niet meer gezien. Leuk ook om onderweg Bart en Marc te zien die als “razende reporters” van het ene punt naar het andere punt fietsen om ons aan te moedigen.
Zo merkte ik dat het klimmen niet mijn favoriete onderdeel was, maar daarna met dalen haalde ik vaak weer dezelfde mensen in die mij daarvoor voorbij ware gegaan. Dat dalen….dat is ook wel een dingetje. Het gaat gelukkig allemaal goed. Totdat je gaat denken. Denken van…wat als…?
Ik heb die gedachte een paar keer gehad, maar toch lekker hard naar beneden blijven gaan en gelukkig nergens gevallen of te laat geremd. Het stuk wind mee in de eerste 20 km werd ruim gecompenseerd met wind tegen op het hoger gelegen gedeelte
500 meter voor de wisselzone stond onze auto en daar stonden Francisca, Cailey en Damy ook. Via de App was goed te zoen waar ik was en konden ze redelijk goed inschatten wanneer ik langs kon komen. En wat is dat toch erg leuk als ze daar staan en je komt langs J
Van te voren had ik gedacht en gehoopt dat ik met 30 gemiddeld binnen zou komen. Dat was iets er boven, dus ook dit ging voorspoedig.

De 2ewissel had sneller gekund. Ik kwam binnen en er was geen plek meer voor  mijn fiets, en ook degene die er naast moest hangen stond te rommelen om zijn fiets er tussen te krijgen. We baalden hier enorm van maar met een beetje hulp van wat vrijwilligers daar konden onze fietsen er daarna toch tussen. Na het omkleden nog een snelle sanitaire stop ( want ik moest eigenlijk tijdens het fietsen al, maar vertikte het om even te stoppen onderweg) en toen kwam mijn favoriete onderdeel,  het lopen.
Ik had Reina al zien vertrekken toen ik in de wissel zat en Patricia stond in de penaltybox…jammer, toch nog een straf gehad vanwege stayeren. In het begin ging ik erg lekker, ik keek ook niet naar mijn hartslag en liep boven de 12 per uur. Toen ik doorhad dat ook bij het lopen de opdracht was om min hartslag in de gaten te houden (max D4) moest ik iets afremmen. Het tempo wat ik toen pakte ging heerlijk. Hartslag op 163 en lekker constant gelopen. De snelheid nam wel iets af maar dat gaf niet, het gevoel was goed. Leuke hier was ook weer dat je elkaar tegen blijft komen, elke ronde weer. En ook de razende reporters stonden langs het parcours en een ook mijn vrouw en kinderen. In het laatste rondje schoot de kramp in mijn kuit, ongeveer 3 km voor het einde. Het is niet netjes om hier te vermelden wat ik toen dacht dus ik houd het op “vervelend zeg”. Na een minuutje rekken rustig geprobeerd om weer wat te rennen en dat ging prima. Zo de laatste  kilometers ook volbracht uiteindelijk kwam ik met 5:44:49 over de finish en Patricia en Reina daar niet ver achter.

Wat een gave dag en ontzettend leuk om zo ieder voor zich en toch ook met z’n drieën dicht bij elkaar een halve triathlon te doen.

Wedstrijdverslag 1/2 Triathlon Herning Denemarken 09-06-2018 -2

Verslag door Michel beets

Titel: Triathlon taal
Wat een ervaring! Mijn eerste halve triathlon volbracht. Ik ben heel diep gegaan maar heb vol genoten. Niet in de laatste plaats door het gezelschap waarmee ik dit beleefd heb. Ik neem jullie mee naar de dag voor de race.
Pre-race day.
“Kijk, als je voeten kan pakken, dat scheelt gewoon 30%” zegt Daniel
“Voeten pakken?” vraag ik
“Ja, dat je achter iemand kan aanhaken en dat je de voetjes in beeld blijft houden. Wel handig als je dan niet iemand hebt die veel bellen maakt. Dat is hopeloos.”
“Heb je nog andere tips?” Vraag ik.
Sander springt bij en zegt: “Zeker, we moeten van Bert nog een aantal dingen doen vandaag. Dus ga mee! We moeten even een kwartiertje inzwemmen bij T1. Doen we de in- en uitloop. Even goed kijken hoe de looproutes zijn. Dan fietsen we een uurtje en doen we dezelfde verkenning bij T2. De overige 90km kunnen we per auto doen…”
“Ja, daaag. Ik ga niet 90km een rondje proefrijden” Zeg ik vol overtuiging.
“Nee waren we ook niet van plan maar het geeft wel aan hoe goed Bert met ons meedenkt!” Zeggen Daniel en Sander.
“Hé, en wat doen jullie qua eten?”
“Oh, gewoon 70gr per uur naar binnen krijgen.” Zegt Viola.
“70gr wat?”
“Koolhydraten.” zegt zij.
“Ik doe ongeveer 2 gelletjes per uur.” zegt Daniel
“Nog zoiets, als je uit het water komt dan is mijn hartslag skyhigh. Eerste kwartier inhouden en niet meteen drinken en eten anders zit het meteen tot hier (hand ter hoogte van keel)” lacht Daniel.
Hij voegt daar aan toe:”Beste is om tijdens de loop een negative split te lopen. Dan weet je dat het echt goed ging!”
Ik sta weer met mijn mond vol tanden:”Negative split?”
“Ja joh, dat is als de eerste 10 langzamer zijn dan de tweede 10.”
En zo 2 dagen lang 🙂
Ik heb mezelf heerlijk 3 dagen volledig ondergedompeld in Triathlon wereld. Tot mijn grote genoegen!
Sluit ik af met een serie heerlijke one-liners:
“Do what I say, not what I do”
“ironman is 90 percent mental the other 50 is physical…”
“Train what you race”
“The run is where you see meltdowns of epic proportions”
“Sometimes my run really feels like it clicks. I need it to be one of those days” Mirinda Carfrae
“You’re a lion in a field of lions!!” Nike ultimate motivational clip (youtube 2:44)
Op naar de volgende!

Tri – Teamcompetities 2e update juni 2018

Verslag door Andries Langendijk

Verdwaald in de 1e Divisie

Maanden geleden kwam er een toen nog onschuldige app langs op de Heren 2-groep: Wie wil er reserve staan voor H1 in Weert (Stayer OD)? In mijn agenda gekeken: ja hoor, kan, geen punt. Er zijn toch minimaal 4 heren in ons team sneller op dat format dacht ik nog. Maar die konden dus allemaal niet die dag. En toen kwam al snel het bericht dat Harry dit seizoen grotendeels zou gaan missen. En opeens stond ik opgesteld, samen met Wilbert, Jeroen en Hinke…
Niets ten nadele van hen (sterker: is een superleuk team), maar ik zag er huizenhoog tegenop om op dat niveau afgedroogd te gaan worden als FC Lutjeboek in een bekerwedstrijd tegen Real Madrid. De stayerwedstrijd 2 weken terug met H2 ging ook niet geweldig, na verdwaald te zijn tijdens het zwemmen eenzaam dolende op de dijk fietsend wanhopig op zoek naar iemand die mee kon fietsen.
En dan had ik ook nog de halve van Nieuwkoop in mijn benen, 5 en een halve dag ervoor.

Daarom bedacht ik maar dat ik vooraf maar alle verwachtingen los moest laten en gewoon mijn eigen wedstrijd moest gaan doen. Na zeer gastvriendelijk te zijn ontvangen bij de schoonouders van Wilbert, en daar hooguit 2 uur geslapen te hebben als gevolg van piepende luchtbedden, warmte en in mijn geval nog onrustige benen, bewogen we ons naar de start.

Alsof ik mij niet genoeg geïntimideerd voelde, stonden we onze fietsen in de wisselzone neer te zetten tussen mannen als Edo van der Meer en Triathlon legende Rob Barel. Ik denk dat ik ongeveer 12x heb moeten uitleggen waarom mijn Giant de verkeerde kleur had en ik ook op andere manieren (helm, zonnebril etc) een beetje buiten het team viel.

De wedstrijd

Na de start van slechts 70 man in het azuurblauwe water van Weert, kon ik mooi 200meter achter Wilbert blijven hangen totdat ik besloot dat nu al uitgeput raken niet zoveel zin had. Net Wilbert verdween ook de rest van het veld in no time aan de horizon. Gelukkig voelde ik regelmatig iemand in mijn tenen om mij gerust te stellen dat ik niet alleen was. Scheelde niet heel veel, toen ik uiteindelijk als voorlaatste het water uit kwam.
De 2 mannen waar ik achter was blijven zwemmen waren op dat moment al mijn enige richtpunt geworden, en ik zette dan ook alles op alles om in hun wiel te komen. Dat lukte! Met bijna opgeblazen benen gelijk op kop om maar meteen de toon te zetten.
Geen lullig wieltjes plakken hier, maar vol stampen op die pedalen dik boven de 40 km/uur. Toen werden we ingehaald daar een snelle groep, waarmee het erg ingewikkeld werd. Daar mochten we niet bij stayeren. Wilden we ook niet, maar deze groep fietste net zo hard als wij, maar veel onregelmatiger wat betekende dat ze dan weer voor en dan weer achter ons zaten. En ook hele stukken bij ons in het wiel. Steeds een gat laten valken en dan er weer hard voorbij dan maar. Diverse keren kraakte ik, maar de angst voor de allesverzengende eenzaamheid achter ons motiveerde mij voldoende om steeds weer aan te haken. Uiteindelijk haalden we Wilberts groep in, en probeerde ik nog wat kopwerk voor hem te gaan doen aangezien niemand anders dat meer wilde doen. Ondanks de wat tragere laatste fietsronde was het gemiddelde 41,4km/h!

Van de fiets naar het lopen kreeg ik gelijk kramp bij het aandoen van mijn schoenen, waarna ik verrast werd met een straf: 15 seconden in de penaltybox. Aangezien Wilberts stiefschoonvader mij de straf afnam heb ik mijn scheldkanonnade maar beperkt, en de straf maar geaccepteerd. Beetje lullig na alle moeite om maar niet bij de verkeerde mensen te stayeren, maar die 15 sec zouden het verschil ook niet maken. Ik joeg andermaal het veld (ver) voor mij uit maar was toch tevreden met mijn tempo van ca 4.30 min/km (45 op de 10). In de laatste (warme) ronde kreeg ik zomaar mijn beloning toen ik nog 2 man kon inhalen.

Resultaat van al deze inspanningen? Hinke, Jeroen en Wilbert werden met goede prestaties resp. 40e, 45e en 57e, mijn 66e plek was voor de statistieken. Als team 18e en laatste…

En toch was ik stiekum best blij met mijn prestatie…

 

Wedstrijdverslag 1/2 Triathlon Herning Denemarken 09-06-2018

Verslag door Viola Braaksma

Afgelopen zaterdag 9 juni was het zover. Mijn allereerste halve triathlon. Toch best spannend. Donderdag samen met Sander, Michiel en Daniel op naar Denemarken. Het idee was dat dat parcours vlak was en niet te warm. Misschien had ik mij beter moeten inlezen, want er zaten bij de fiets toch nog zo’n 500 hoogtemeters in en het looprondje was incl een brug, een route door de plaatstelijk bibliotheek (?) en een slingerend parcours door het centrum ook niet echt een race-circuit. Maar ach, dat mocht de pret niet drukken…het weer zorgde voor lekker opgewarmd water (22 graden) en er mocht met wetsuit gezwommen worden.

En om 12 u smiddags ging het gebeuren. Met een rolling start het water in, geen honderden benen en voeten in mijn gezicht, heel fijn! Ik kon me snel aansluiten in een groepje en heel relaxt en ontspannend heb ik de 1,9 km volbracht. Af en toe wat benen kunnen pakken en na 43 min kwam ik het water uit. Geen topprestatie, maar ik was enorm tevreden, wat ik heb echt genoten van het zwemmen en ging met veel energie de fiets op. Hupsakee: wetsuit uit en rennend naar de fiets. Alle dikke tijdritfietsen (volgens mij was echt de helft van alle fietsen >10.000 euro) waren al weg, maar tot mijn verbazing stonden er ook nog best veel. Dat geeft de burger moed!

De eerste 30 km ging lekker. Gemiddelde van 32 km per uur, incl wat hoogtemeters. Dat voelde goed! Misschien iets te goed, want na 50 km nam ik een mooie bocht en voelde ik een stevig tegenwindje…liggend op mijn stuurtje bleef ik stug doorgaan en tot de 70 km voelde het nog goed. Daarna werd ik misselijk van die gelletjes en mijn ellebogen deden zeer van het liggen. Niet echt verbazend, aangezien ik dat stuurtje er net een weekje op had. Dan maar onderin de beugels en goed letten op mijn hartslag. Blij dat ik de 80 km op mijn garmin zag staan. Kon ik gaan aftellen. Na 90 km was ik erg tevreden met een gemiddelde van 29,5 km per uur, zeker gezien de hoogtemeters, wind en warmte.

De tweede wisselzone in en zo blij dat daar een wc stond! Beetje lange wissel dus, maar zo kon ik tenminste lekker lopen. Zoals gezegd: best een ingewikkeld parcours met 4 rondjes en dat met een brandende zon en 27 graden. Elke drinkpost even wandelen, sponsen over mijn hoofd uitgeknepen en ergens in mijn tri-suit gepropt en hup, weer in een rustig tempootje door naar de volgende drinkpost. Hier zag ik Sander, Michiel en Daniel ook weer. Leuk om dit met z’n 4-en te doen! Na 3 rondjes kwam het besef: ik ga het gewoon redden!! Zo’n lekker gevoel! Ondanks de hitte en brandende bovenbenen had ik een enorm geluksgevoel. In de laatste ronde kon ik zelfs wandelende collega triathleten inhalen en dan mag je de finishstraat in. Yes! En met 6:08:45 dik tevreden! En na afloop het heerlijkste koude biertje gedronken wat ik ooit heb geproefd :). Wat een mooi avontuur om met z’n 4-en te doen. Herning staat in mijn geheugen bijgeschreven bij de mooie momenten in mijn leven.

Wedstrijdverslag Triathlon Nieuwkoop 03-06-2018

Verslag door Andries Langendijk

Triathlon Nieuwkoop (1.9k-90k-21k in 4.59)

Na een aantal teamwedstrijden waarbij de druk er vol op stond, en voor mij de resultaten persoonlijk niet helemaal top waren, was het nu tijd voor het ‘echte’ werk: de halve van Nieuwkoop. De eerste echte test in aanloop naar de Iron Man in Kopenhagen in augustus, mijn grote doel dit jaar.

Vooraf: weervooruitzichten waren positief: niet zo warm meer als de dagen voorheen, maar toch droog en zonnig. Maar de perceptie bleek toch anders: het voelde bloedheet aan, en mijn rug (de randjes die ik niet goed ingesmeerd had) voelen nu nog ‘medium rare’ aan. De voorbereiding was voor mij niet optimaal: een aantal nachten erg slecht geslapen als gevolg van de hitte en een verhuizing van mijn moeder. Nou ja, het is een test. En ik wilde het niet als excuus te gebruiken om af te wijken van mijn vooraf gestelde doel: finishen binnen 5 uur. Plan was: 35 minuten zwemmen, 2u30 fietsen en 1u45 fietsen.

De praktijk: Na wat logistieke uitdagingen (waar laat ik de kinderen nu Nicola in Barcelona is? Vroeg uit bed trekken en bij zus droppen en vanaf daar een uurtje naar de start fietsen was de oplossing) op tijd bij de start, waar ik vervolgens opgeroepen werd aangezien ik mijn chip verloren was. Ok, nu rustig blijven graag. Eerst mij kunnen vergapen aan de nederlandse top, die in de NK serie een half uur voor ons startte. De gebroeders Scheltinga en Brons gingen strijden om de overwinning, met Martijn netjes daarachter op uiteindelijk de 10e plek. Toen mocht ik. Na een wat mislukte zwemstart in Almere besloten midden in de groep te starten. Ging op zich prima, maar bij de eerste boei kreeg ik wel een schop in mijn gezicht. Stoppen, bril weer op. Daarna nog 2x gestopt om mijn bril weer goed te doen – 1e keer lekkage, 2e keer beslagen. Ok niet ideaal, maar begon op een gegeven moment weer mensen in te halen, en het is nog lang. Zwemtijd 38 minuten over 2,1km (iets te lang dus) – beetje achter op schema!

Na de fietswissel was ik van plan lekker te gaan knallen, maar ik voelde meteen dat ik niet enorm sterk was vandaag. Goed gelet op de hartslag en voeding, maar desondanks moest ik mijn tempo na een tijd naar beneden bijstellen. Vooral mijn onderrug begon halverwege pijnlijk te worden. Uiteindelijk was dit alsnog 35,5 km/h gemiddeld dus niet slecht, maar 2u33 over 90k betekent dat mijn marge in mijn plan al zo’n beetje weg was.

Het lopen: wellicht omdat ik tijdens het fietsen niet voluit kon gaan, voelden mijn benen verbazingwekkend goed. Ik liep meteen 4.45 min/km en hoewel dat lichtjes op liep, kon ik steeds meer mensen inhalen, zelfs mensen die mij in het begin van het lopen nog voorbij gingen. De laatste 1,5 ronden werden alsnog best zwaar, maar met de uiteindelijke looptijd van 1u44 bleek ik nog net binnen de 5 uur te zijn geëindigd! Ik had zelfs nog 16 seconden over😊. Dit resultaat bleek genoeg voor de 18e plek in de open serie!

Na de finish eerst maar een half uurtje in een donkere tent voor pampus gelegen voordat ik weer ergens toe in staat was. Test geslaagd, op naar Kopenhagen!

Groeten, Andries

Tri – Teamcompetities update juni 2018

Heren en dames,

Via de app is wellicht al wat info door gekomen, maar na 2 wedstrijden waar de meeste teams aan de start zijn gekomen in Enschede en Almere, is het tijd voor een update. Hoe is het met de teams vergaan in de diverse competities?

Vooraf: Voorgaande jaren is al gebleken dat het niveau bij de teamcompetities ieder jaar omhoog gaat. Om alle teams in hun klasses te behouden, moeten vooral de heren flink aan de bak! We hebben daarom flink met de bezetting moeten schuiven en vooral heel hard moeten werken om resultaten te halen die er hopelijk voor gaan zorgen dat we volgend jaar nog steeds 4 heren teams en 2 dames teams!

De resultaten:

H1 en D1 hebben in Almere afgetrapt met de exotische Triple Mix. Met name vanwege onze van talent overlopende jeugd zijn een knappe 11een 9eplaats gehaald.

Alle andere teams zijn zowel in Enschede (individuele sprint + teamtriatlon) als in Almere (Stayersprint) gestart. Dit heeft geleid tot de volgende tussenstanden:

H2: 15e(uit 23)

D2: 20(uit 24)

H3: 5e(uit 26)

H4: 26e

 

Voorlopige conclusie: Ook dit jaar blijkt het niveau weer gestegen, maar de resultaten bieden nog steeds meer dan voldoende hoop op het behalen van de doelstellingen (handhaving voor alle teams & promotie H3)

Zie verder de uitslagen hieronder.

Aankomend weekend (9 juni) starten H1 en D1 in Weert (Stayer OD), H3 en H4 starten op 17 juni bij de OD in Groningen. Komt allen onze helden aanmoedigen!

Heren en dames,

Via de app is wellicht al wat info door gekomen, maar na 2 wedstrijden waar de meeste teams aan de start zijn gekomen in Enschede en Almere, is het tijd voor een update. Hoe is het met de teams vergaan in de diverse competities?

Vooraf: Voorgaande jaren is al gebleken dat het niveau bij de teamcompetities ieder jaar omhoog gaat. Om alle teams in hun klasses te behouden, moeten vooral de heren flink aan de bak! We hebben daarom flink met de bezetting moeten schuiven en vooral heel hard moeten werken om resultaten te halen die er hopelijk voor gaan zorgen dat we volgend jaar nog steeds 4 heren teams en 2 dames teams!

De resultaten:

H1 en D1 hebben in Almere afgetrapt met de exotische Triple Mix. Met name vanwege onze van talent overlopende jeugd zijn een knappe 11een 9eplaats gehaald.

Alle andere teams zijn zowel in Enschede (individuele sprint + teamtriatlon) als in Almere (Stayersprint) gestart. Dit heeft geleid tot de volgende tussenstanden:

H2: 15e(uit 23)

D2: 20(uit 24)

H3: 5e(uit 26)

H4: 26e

Voorlopige conclusie: Ook dit jaar blijkt het niveau weer gestegen, maar de resultaten bieden nog steeds meer dan voldoende hoop op het behalen van de doelstellingen (handhaving voor alle teams & promotie H3)

Zie verder de uitslagen hieronder.

Aankomend weekend (9 juni) starten H1 en D1 in Weert (Stayer OD), H3 en H4 starten op 17 juni bij de OD in Groningen. Komt allen onze helden aanmoedigen!

Trainen in het Boschbad

In juni starten we weer met de trainingen in het Boschbad. Heerlijk op een mooie zomeravond in het 50 meter buitenbad zwemmen is toch het mooiste wat er is…

De volgende tijden zijn van toepassing:

Juni
Woensdag van 19:30 tot 20:30 (senioren)

Juli
Maandag en woensdag van 19:30 tot 20:30 (allen)

Augustus
Maadag, woensdag en vrijdag van 19:30 tot 20:30 (allen)

De binnentraining start per 3 september.

Toegang
Dit jaar gaan we nog steeds via de achter ingang naar binnen( tot nader orde). Alle auto’s en motoren dienen voor de houten markering geparkeerd te worden. In geen geval op het gras parkeren.

Regeltjes
Via de sleutelappgroep regelen we dat we naar binnen kunnen.
Tevens dient er dit jaar toezicht aan het bad te zijn.( ivm calamiteiten). Er moet iemand op de kant staan om de boel in de gaten te houden. In overleg met aanvoerders leveren met we een lijst aan vwb toezicht en ehbo, hierin nemen we ook triatlon ook mee.

Let op!!!!
Week van 2 juli T/m 5 juli komt te vervallen ivm de zwemvierdaagse.

Tot slot!
Zwemwater is nu standaard verwarmt op 23gr.🤗 Dus komt allen!

Adres is te vinden onder Zwembaden

Een zilveren rand

Woensdag 28 april 1993 – De Apeldoornse Zwem- en Poloclub A.Z.C. en Zwem- en Poloclub ‘Zevenhuizen’ komen samen bij notaris de Lange in Deventer. Zij tekenen daar de akte van fusie van deze verenigingen.

De nieuwe bestuurders zijn dan dhr. G. van Beek (voorzitter), dhr. C. Boogaard (secretaris), dhr. J. Horenberg (penningmeester), dhr. M. Wolves (lid), dhr. B. Stoffer (commissie verenigingsactiviteiten), dhr. E. Versteeg (commissie zwemmen), mevr. H. van den Brand (commissie niet-startvergunningshouders), dhr. M. Schouten en mevr. E. Keessen-Storm. Enkele namen kennen we nu nog steeds binnen de vereniging.

Een nieuwe vereniging is ontstaan en die moet een nieuwe naam krijgen. De nieuwe naam is Aquapoldro en indertijd door Kees Boogaard bedacht, zie het stukje in het clubblad van Zwem- en Poloclub ‘Zevenhuizen’ destijds.

Zaterdag 28 april 2018 – Een zilveren feest, dat zou je moeten vieren. Maar dat stelt het huidige bestuur even uit. Want bij de fusie is afgesproken dat de oprichtingsdatum van AZC ook de oprichtingsdatum van Aquapoldro is. En op zaterdag 13 februari 2021 is dat 100 jaar geleden. Vier keer zilver dus en dat gaan we vieren met zijn allen.